Piotr Szarecki

Personalia, migracje, praca zawodowa

Piotr Szarecki urodził się w 1914 roku, mieszkał we wsi Sawiczuny (miejscowość położona około 20 km od Wilna), gmina Szumsk, powiat wileński, województwo wileńskie. Rodzina utrzymywała się z ziemi o powierzchni 12 hektarów. Z zawodu stolarz, kolejarz. Do 1939 roku służył w wojsku w Chełmnie na Pomorzu, podczas wojny walczył na froncie. Po wojnie znalazł się w pierwszym do Polski transporcie z przesiedleńcami, ale p. Szarecki wyskoczył z pociągu i pieszo wrócił do Wilna. Nieco się uspokoiło, ponownie zaczął grać. Pracował w Związku Radzieckim jako kierownik budowy kołchozów. Przyjechał do Polski w roku 1958 i zamieszkał w Opolu.

Tradycje rodzinne, początki zainteresowania cymbałami

Piotr Szarecki pochodził z rodziny muzyków. Na cymbałach grał pradziadek. Dziadek grał na cymbałach, kontrabasie i skrzypcach, ojciec podobnie, cymbały, skrzypka, kontrobas, klarnet ji armonie, taka moda była.[PSz] Pierwszym instrumentem były skrzypce, na których zaczął grać w wieku 14 lat. Zaraz potem Piotr Szarecki podjął naukę gry na cymbałach. Nauka odbywała się pod czujnym okiem dziadka i ojca, oraz Władysława Zienkiewicza z Kijan, który za naukę pięćdziesiąt groszy od jednego utworu i złotówka brał, zależy jakie, w razie polka, tango, jako co zależy jak jemu tam, w razie, jak taka jest cięższa, on drożej bierze, jak taka lżejsze, wiesz czy tam poleczke, czy tam walczyka- pięćdziesiąt groszy brał od jednego…, jak uczył. Za każdy kawałek trzeba było zapłacić. [PSz]

Praktyka muzyczna do 1939 roku

Piotr Szarecki zaczął występować w 1928 roku. Najczęściej grywał na weselach i zabawach tanecznych. Okazją do muzykowania na Wileńszczyźnie były ponadto pochody 3-Majowe, występy w rozgłośni wileńskiej Polskiego Radia, dożynki: zawsze jak dożynki, to my granie.[PSz], oraz akompaniament do łałymek, o zwyczaju wielkanocnym wspomina informator: chodziliśmy, jak Wielkanoc drugi dzień, dla dziewczynków jak zaśpiewali piosenkę, jak zagrali, to moda była.[PSz]. Zakres terytorialny występowania kapeli z udziałem Piotra Szareckiego był niezwykle rozległy, (…)wszędzie my grali, w mieście ji po wioskach, zaproszenia ji zaproszenia, do uokoła całe województwo. [PSz]

Praktyka muzyczna po 1945 roku

Po przyjeździe do Polski grywał na harmonii na zabawach i weselach. Od 1973 roku grywał w zespole regionalnym przy klubie wojskowym, od 1976 roku będąc już na emeryturze liczne koncerty, festiwale i przeglądy, Gryfino 1989.

Składy kapel

W latach 1928-1939 grał w kapeli rodzinnej w składzie: akordeon, skrzypce, perkusja, klarnet, trąbka. Od 1973 roku instrumentarium: cymbały, skrzypce, akordeon, tamburyn.

Instrumenty na których grywał, instrumenty wykonane

Piotr Szarecki grał na skrzypcach, harmonii, klarnecie i cymbałach; cymbały były drugim instrumentem, na którym nauczył się grać. Znał nuty. Grał na cymbałach pradziadka, i te właśnie przywiózł do Polski w 1958 roku.

Strój, repertuar, technika wykonawcza

W repertuarze Piotra Szareckiego dostrzec można liczne poleczki (np. polka Szabasówka, grywana zaraz po kadrylu) i walczyki, marsze weselne i kadryle, melodie pochodzenia białoruskiego i litewskiego. Szczególne zamiłowanie miał Piotr Szarecki do melodii wojennych i wojskowych, takich jak: „O mój rozmarynie”, „Jak tam na wojence”, „Cztery świece sie spalili”.

Uczniowie

Brak


© Centrum Kultury Gminy Ełk z siedzibą w Stradunach 2012

Loga projektu